fbpx
Menu Close

Van basketter tot sub 3h00 op de marathon

Mathias Vermeulen

In augustus 2019 begon ik aan mijn laatste basketseizoen. De uitdaging van de marathon speelde al langer in mijn hoofd, maar viel vooralsnog onmogelijk te combineren met basket. Een teamsport stoppen bleek bovendien lang niet zo evident dan gehoopt, het was immers al de 3e keer dat ik mijn laatste seizoen begon! 😅 De effectieve overgang liet dus op zich wachten en werd pas concreet toen ik rond de jaarwisseling in contact kwam met Karen Van Proeyen en All Out Marathon Coaching. Ik kende Karen al van toen ik nog aan de KU Leuven studeerde, waar zij zelf nog (jawel) basketspeelster was (en ondertussen kennen we haar waanzinnig droom parcours). Het project van All Out stond me enorm aan en ik besliste deze keer om door te zetten. 

De Kick-Off 

Op 27 februari 2020 startte ik aan mijn traject met mijn eerste lactaattest, de basis voor de opbouw van mijn trainingsschema. Het officieel startschot om door te zetten, no way back! Ik wist dat ik op dat moment niet meer de conditie had van in het pré-papa-tijdperk. Toen waren er geen belemmeringen en kon ik lopen wanneer ik wou. Mijn beste prestatie dateert van 2016, toen ik de 10 Miles van Antwerpen liep in een tijd van 59 minuten, zonder echt specifiek te trainen. Ik deed dat vooral graag! Nadien was het vooral prestatiegericht huppelen achter de kleintjes. Ik voelde echter dat ik nood had ik mijn (ochtend)loopjes, mijn me-time, mijn moment van rust en genieten. Het uiteindelijke resultaat van de lactaattest was uiteindelijk nog best oké: we konden een voorzichtige richttijd van 3u15 zetten.

Matthias Lactaattest 1
Matthias Lactaattest 2

De switch van basket naar duursport

Ik kon niet wachten om mijn trainingsschema te starten. In overleg met Karen gingen we de combinatie van lopen met basket opbouwen. Dit hield in dat ik naast mijn 2 baskettrainingen en -wedstrijden nog 2 extra looptrainingen zou afwerken. Dit heeft 2 weken stand gehouden totdat we in een situatie kwamen waarvan niemand ooit maar dacht dat dit kon gebeuren. Ik weiger hiervan een eervolle vermelding te geven, maar tegelijk was het een extra duwtje in de rug om de gerichte looptrainingen aan te vatten…

Het verschil tussen basket en afstandlopen is natuurlijk enorm: continu hoog tempo versus gedoseerd en berekend. Dat laatste was mijn grootste uitdaging in de gehele opbouw. Ik was het namelijk gewend om tijdens al mijn loopjes “all out” te gaan, zonder veel na te denken. Natuurlijk ligt dit bij marathontraining anders, want dat zou enkel blessures veroorzaken. Toen het aantal looptrainingen verdubbelden en het volume verhoogde, moest ik me wel aanpassen. In mijn trainingsschema kwamen er nu ook herstelloopjes te voorschijn. In het begin was dat een ware marteling, maar na enige tijd moest ik toegeven dat ze zeer wenselijk waren. Mijn eerste uitdaging was dus vooral om trager te lopen. Het bleef gedurende het ganse traject een werkpunt, want ik moet toegeven dat ik vaak de bovengrens van mijn trainingszones opzocht. De variatie aan trainingen hield het echter leuk en gaf mij de discipline om elke sessie af te werken zoals gevraagd. Af en toe doken er wel kwaaltjes op, en was het de kunst om aan te voelen of ik kon doorgaan of de rem moest induwen. Zoals de wijze basket quote luidt: no pain, no gain 😉

Inplannen en uitvoeren

Mijn grootste excuus voor het stoppen met basketten was het tijdsgebrek voor mijn gezin met onze 3 kinderen. Al snel kreeg ik de repliek dat trainen voor een marathon juist veel meer tijd zal vragen. Dit klopt volledig, maar er is één groot verschil: je kan namelijk alle trainingen zelf inplannen! Mijn persoonlijke sleutel, en ik weet dat niet iedereen dit kan opbrengen, ligt in de ochtend(!): kindjes slapen nog (meestal), prachtige natuur met opkomende zon, stille wegen zonder verkeer, … . Stiekem vind ik het ook leuk om dan bij thuiskomst onthaald te worden door mijn jongste supporters. Hoewel dit vooral is, omdat ze weten dat er eindelijk kan gegeten worden. 90% van mijn trainingen heb ik afgewerkt voor 6u00 en de andere 10% voelde ik me verplicht van mijn trainer om het ook eens niet nuchter te doen. Het is een gewoonte die ik kon creëren en ondertussen kan ik niet meer zonder. Ik raad het iedereen aan!

Aanpassing van het streefdoel

Begin juli nam ik de beslissing om een INSCYD-test te doen om nog specifieker te werk te kunnen gaan en in de mate van het mogelijke mijn richttijd te verbeteren. Er kwamen enkele verbeterpunten naar boven waaraan we nog konden werken. Gelukkig was er nog tijd genoeg om die aan te passen naar september, totdat de beoogde marathon van Antwerpen werd geannuleerd. Jammer! Balen! Drama! Zo hard naar uitgekeken en uiteindelijk voor getraind.

Maar elk nadeel heeft zijn voordeel? In mijn geval wel denk ik, want ik weet niet of ik volledig klaar was geweest om mijn richttijd te halen in september. Vooraf was ik voornamelijk loopjes van 10 km gewend. Trainingsafstanden van meer dan 20 km lagen me veel moeilijker. Er was een bepaalde belasting op mijn gewrichten waar ik toch enige hersteltijd voor nodig had. Ook Karen gaf me aan dat de extra maand (tot de All Out Marathon) zeker kon helpen en vooral gericht zou zijn naar langere duur. Ideaal! In deze weken groeide ik en voelde ik dat mijn lichaam de afstanden veel beter kon verwerken. Ik durfde stiekem ook te hopen dat mijn richttijd richting de “mythische” 3u00 ging.

D-Day

Ik zal mijn eerste marathon niet snel vergeten, 10 oktober 2020. Ik had het geluk dat ik samen met Maarten Kerckhofs en diens pacer Jan deze marathon kon aanvatten. Zij hadden de nodige ervaring en gingen ook voor eenzelfde richttijd van 3u00 of toch er net onder. We waren gestart aan het juiste tempo en konden elke kilometer een paar reserve secondes meepikken. Voor mezelf toch een heuse aanpassing om aan een tempo te lopen waarin we nog wat praatjes konden maken. Ik zou zonder hun begeleiding allicht veel te snel gestart zijn. Na 20 km was het aangename voorbij en kon het “werk” beginnen. De helling en de tegenwind waren de 2 drempels die ons nog van het gewenste eindresultaat konden houden. Het prachtwerk van Jan stopte na 25 km, hij voelde een eerdere hamstringblessure terug opspringen.

Start Marathon Mathias

Onmiddellijk werden we geconfronteerd met de precies nog-steiler-geworden helling en de allicht toegenomen tegenwind, althans zo voelde het aan. Die laatste 15 km konden we aanvatten met 1min30 reserve maar verminderde drastisch elke kilometer in het stuk tegenwind. Je mag de hele wedstrijd een goed gevoel hebben, maar een slecht moment kan altijd opspringen. Helaas was dat bij Maarten het geval na 30 kilometer. Jammer, maar dan is het inderdaad beter om op je eigen tempo aan te nemen.  

De laatste 10 kilometer waren puur op karakter, eerst nog 5 kilometer seconden sprokkelen om dan in de laatste rechte winderige lijn uit te delen. Uitlopen is de boodschap, alle parameters zijn dan van geen tel meer. 42,195 km in 2u59min50, daar had ik onmiddellijk voor getekend! Daar geniet ik nu even van, want zo blij dat het gelukt is!

Mathias en Maarten
Mathias Vermeulen Marathon

📸 Foto’s door de onnavolgbare Kristof Konings

DEEL DIT ARTIKEL

Benieuwd hoe wij jou kunnen helpen?

Mail ons jouw verhaal en we bespreken tijdens een intakegesprek hoe we jouw ultieme droom kunnen bereiken.